27 feb 2026 Zandpadbesluit: Geen Schoonheidsprijs!

“Dit verdient geen schoonheidsprijs”. Daar waren eigenlijk alle raadsleden en wethouders die ik na de laatste Raadsvergadering van Stichtse Vecht sprak op de afsluitende borrel, het wel over eens.

En daarbij doelden zij op hoe het was gelopen met de besluitvorming over herstel van de Vechtoevers en aanleg van een nieuw wegdek op het Zandpad. Dat waren wij van de VPC van harte met ze eens. Het proces had 10 jaar geduurd en onder druk van instortende oevers, een compleet versleten wegdek en de komende gemeenteraadsverkiezingen, wilde men nog haastig een besluit nemen. Dan maar niet goed uitgewerkt, dan maar ondoordacht en dan maar zonder dat de stem van bewoners nog een rol speelde.  Geen schoonheidsprijs is eigenlijk een understatement.

Maar ontbreken van de schoonheidsprijs reikt nog veel verder. Namelijk de inhoud van het besluit dat de Raad nam. Het is een besluit waarvan iedereen toegeeft dat de veiligheid er niet mee gediend is, een besluit waarbij feitelijk het zwaartepunt komt te liggen op doorgaand verkeer in deze woonstraat. Een besluit waardoor de komende honderd jaar de mooiste straat van de provincie aan de mooiste rivier wordt ontsiert door een oever die aan het Amsterdam-Rijnkanaal doet denken: zware stalen damwanden die het mogelijk maken dat veel zwaar en snel verkeer over het Zandpad kan rijden.

En dat terwijl de Gemeenteraad de afgelopen tien jaar steeds hamerde op het verbeteren van de verkeersveiligheid en de leefbaarheid terwijl doorstroming op het tweede plan moest staan. Zat de Raad te slapen of moest het gezichtsverlies van het college worden voorkomen? Een college dat op het einde van deze periode zelf politiek heeft zitten knutselen in het zorgvuldig vakmanschap van de professionals die het besluit hadden voorbereid in samenspraak met burgers en anderen?

Of ben ik te naïef en wilde de partijen die instemden met het plan een stemadvies geven? Stem niet op ons, wij kunnen het niet zo goed?

Jaap van ’t Hek

Lid VPC